Tot 1973 hebben zij in het klooster gewoond. Daarna zijn er dames in komen wonen die zichzelf zusters noemden, maar dit echter niet waren. Zij vingen missionarissen op die in Nederland geen familie meer hadden. Zodoende is het dat het klooster de afgelopen decennia bekend stond als het missiehuis.

Het pand heeft ettelijke jaren leeggestaan, wachtend op een nieuwe bestemming. Het grootste gedeelte van het klooster, het gebouw waar de zusters hun slaapverblijven hadden, is helaas afgebroken. Gelukkig is de hoofdbouw, met op de eerste verdieping een prachtige kapel (waar wij onze woonruimte hebben), gespaard gebleven. U als gast slaapt o.a in de ontvangstkamer van de zusters of in één van de vroegere slaapkamertjes van de eerste nonnen die naar Borgharen kwamen om de school op te starten. In het vroegere schuurtje hebben wij nu de studio kamer gemaakt.

Ook het oude klokkentorentje staat nog op het dak. Het klokje hebben de zusters bij het verlaten van het klooster aan de kerk van Borgharen geschonken met één wens. Het klokje moet (zoals de zusters ook altijd deden) de dag om 8.00 uur inluiden, om 12.00 uur nog eens luiden en om 18.00 uur de dag weer uitluiden. Deze kerk ligt schuin tegenover het klooster, dus als gast van onze B&B kunt u de mooie klanken van het kleine klokje horen. Wij hebben recentelijk een nieuw klokje in het torentje gehangen, welke wij met speciale gelegenheden mogen luiden.

Wij als nieuwe eigenaren doen er alles aan om het pand zijn karakteristieke uitstraling te laten behouden. Zowel van binnen als van buiten.

Wij voelen ons hier helemaal thuis en krijgen vele positieve reacties van mensen hier uit het dorp. Wij hopen dat u als gast zich hier net zo thuis zult voelen als wij.

Terug